Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής


Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

 

Η άρθρωση του ώμου αποτελείται από το βραχιόνιο οστό, την ωμοπλάτη και την κλείδα. Η κίνηση του βραχιονίου γίνεται από μία ομάδα μυών που αποτελούν το μυοτενόντιο πέταλο.

σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Μεταξύ του πετάλου και του ακρωμίου (κομμάτι της ωμοπλάτης και οροφή της άρθρωσης) βρίσκεται ένας σάκος, ο υπακρωμιακός ορογόνος θύλακος(bursa), ο οποίος βοηθά στην ολίσθηση και κίνηση του μυοτενοντίου πετάλου.

σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

To Σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής είναι στην ουσία το πρώτο στάδιο της πάθησης του μυοτενοντίου πετάλου που δύναται να εξελιχθεί σε τενοντοπάθεια , μερική ή και πλήρη ρήξη.

Συνήθως παρατηρείται με ακρώμιο τύπου ΙΙΙ κατά Bigliani, σε ρίκνωση του οπίσθιου θυλάκου της άρθρωσης και σε δυσκινησία της ωμοπλάτης.

σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβήςσύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

Ο πόνος ξεκινά αιφνίδια στην περιοχή του ώμου με αντανάκλαση άλλοτε προς τον αγκώνα ,συχνά μετά από καταπόνηση των άνω άκρων. Χαρακτηριστική είναι και η βραδινή παρουσία του πόνου.

Η διάγνωση γίνεται κυρίως με τον κλινικό έλεγχο, με τα σημεία προσκρούσεως (Neer,Hawkins). Ο απεικονιστικός έλεγχος επιβεβαιώνει τη διάγνωση.

Η θεραπεία ξεκινά συντηρητικά με φάρμακα, τροποποίηση των δραστηριοτήτων, φυσικοθεραπεία και εγχύσεις κορτικοστεροειδών.

Ακολουθεί πρόγραμμα ενδυνάμωσης ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες υποτροπής.

Αν η συντηρητική αγωγή αποτύχει, άριστα ποσοστά επιτυχίας χαρίζει η αρθροσκοπική αποσυμπίεση του πετάλου.

σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής

 

back