Osteoporosi


Οστεοπόρωση

 

Η οστεοπόρωση είναι η πιο κοινή μεταβολική οστική ασθένεια του δυτικού κόσμου. Πρόκειται για μια συστηματική σκελετική νόσο που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του ιστού των οστών, με μια επακόλουθη μείωση της οστικής αντοχής.

Οι συνηθέστερες μορφές είναι οι :

α.πρωτοπαθής

   -Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση

   -Οστεοπόρωση των ηλικιωμένων ή γεροντική οστεοπόρωση

β.δευτεροπαθής

Αυτή που απαντάται ευρέως είναι η μετεμμηνοπαυσιακή, η οποία εμφανίζεται σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και σχετίζεται με τη μειωμένη παραγωγή οιστρογόνων, που φυσιολογικά παρατηρείται κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης των γυναικών.

Η λεγόμενη οστεοπόρωση των ηλικιωμένων εμφανίζεται σε γυναίκες και άνδρες ηλικίας 70 ετών και πάνω.

Η δευτεροπαθής οστεοπόρωση αναπτύσ-σεται σε ασθενείς με ορισμένες παθήσεις, όπως είναι για παράδειγμα ο υπερπαρα-θυρεοειδισμός, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο υπερθυρεοειδισμός ή λόγω λήψης, για μεγάλο διάστημα, ορισμένων φαρμάκων όπως η κορτιζόνη, τα αντιεπιληπτικά και οι θυρεοειδικές ορμόνες(υπερδοσολογία).

Η οστεοπόρωση είναι μια σιωπηρή νόσος, δηλαδή μπορεί να υπάρχει χωρίς συμπτώματα για αρκετά χρόνια και να αρχίσει να εκδηλώνεται με πόνο στη ράχη ή την οσφυική χώρα (οσφυαλγία), άλλοτε σταδιακά και άλλοτε μετά από μια φυσιολογική κίνηση ή άρση μικρού βάρους. Σ΄αυτές τις περιπτώσεις ο ακτινολογικός έλεγχος ίσως δείξει την ύπαρξη ενός σπονδυλικού κατάγματος.

οστεοπόρωση, ακτινογραφία

Απώλεια ύψους και κύφωση(καμπούριασμα) αποτελούν όψιμες εκδηλώσεις της οστεοπόρωσης και οφείλονται σε σπονδυλικά κατάγματα.

Εκτός από τους σπονδύλους κατάγματα συμβαίνουν επίσης μετά από κακώσεις χαμηλής ενέργειας (συνήθως πτώσεις) στον αυχένα του μηριαίου οστού (ισχίο) ή στο αντιβράχιο.

κάταγμα μετά από κάκωση χαμηλής ενέργειας στο ισχίο κάταγμα μετά από κάκωση χαμηλής ενέργειας στο αντιβράχιο

 Η διάγνωση της οστεοπόρωσης στηρίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και στη μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Για τη μέτρηση αυτή η πιο χρήσιμη και αξιόπιστη μέθοδος είναι η μέτρηση της απορρόφησης διπλοενεργειακών φωτονίων, που είναι γνωστή ως DEXA από το Dual Energy X-ray absorptiometry.

Η οστεοπόρωση δύναται να προληφθεί. Στόχος είναι η επιβράδυνση ανάπτυξης της νόσου. Αυτό επιτυγχάνεται με:

• Καθημερινή λήψη με την τροφή της απαραίτητης ανάλογα με το φύλο και την ηλικία ποσότητας ασβεστίου και βιταμίνης D.

• Πρόγραμμα σωματικής άσκησης

• Ρύθμιση της ανεπάρκειας των οιστρογόνων σε περιπτώσεις πρόωρης εμμηνόπαυσης ή παρατεινόμενης αμηνόρροιας.

• Διατήρηση κανονικού σωματικού βάρους

• Όχι κάπνισμα

• Όχι μεγάλη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών

• Σε παθήσεις που επιβάλλεται η λήψη κορτιζόνης, θα πρέπει με βάση τις οδηγίες του θεράποντος γιατρού το φάρμακο αυτό να λαμβάνεται, αν είναι επιτρεπτό, στη μικρότερη δυνατή.

 

Οι ημερήσιες ανάγκες σε ασβέστιο έχουν υπολογιστεί ότι είναι περίπου 1 γραμμάριο για παιδιά μέχρι 10 ετών και για άνδρες μέχρι 65 ετών, ενώ είναι περίπου 1,5 γραμμάρια για εφήβους, γυναίκες όλων των ηλικιών και άνδρες άνω των 65 ετών. Οι ημερήσιες ανάγκες σε βιταμίνη D είναι 400-800 διεθνείς μονάδες. Το ασβέστιο λαμβάνεται κυρίως με τα γαλακτοκομικά προϊόντα. ασβέστιο ανά κιλό γαλακτοκομικού προϊόντος: Γάλα αγελάδας Εκτός από τα γαλακτοκομικά προϊόντα καλές πηγές ασβεστίου είναι τα ψάρια και τα μεταλλικά νερά, ενώ η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, τα εμπλουτισμένα σε βιταμίνη D γαλακτοκομικά προϊόντα και τα παχιά ψάρια αποτελούν καλές πηγές βιταμίνης D.

Τέλος, η θεραπεία της εγκατεστημένης οστεοπόρωσης βασίζεται σε πληθώρα φαρμάκων ,στόχος των οποίων είναι η αναστολή περαιτέρω οστικής απώλειας και η αύξηση της οστικής μάζας.

Το θεραπευτικό πρόγραμμα καθορίζεται από το θεράποντα ιατρό με βάση τα κλινικά δεδομένα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενούς.

 

back